Εδώ είμαι πάλι!! Χάνομαι το ξέρω, αλλά δεν προλαβαίνω, δεν προλαβαίνω, δεν προλαβαίνω! Τι έκανα όλο αυτό τον καιρό???
Αρχικά πήγα στο πανέμορφο, μαγευτικό, ονειρεμένο Καρπενήσι! Ο καιρός ιδανικός. Όταν πήγα είχε φρέσκο φρέσκο χιόνι, ήλιο καταπληκτικό και ένα κρύο απίστευτο! Ιδανικό για εκδρομές και σκιιιιιι!
Πρώτη μέρα πήγαμε στη μονή Προυσσού. Καταπληκτικό μοναστήρι και διαδρομή μέσα στα βουνά και τα ποτάμια.
Λίγο πιο έξω από το χωριό Προυσσός βρίσκεται μια κάτι σα φάρμα (δεν ξέρω τι είναι ακριβώς) κατασκευής προσούτο και λοιπών κρεατικών. Ε, αφού είχε ψησταριά είπαμε και μεις να ψήσουμε τα κρεατάκια που αγοράσαμε και να τα συνοδεύσουμε με τσιπουράκι.
Το βράδυ αποφασίζουμε να πάμε σε ένα μπαράκι να πιούμε ένα ποτό. Περπατάω με τη flat μποτούλα μου και το τσαντάκι μου στο ξύλινο δάπεδο. Και μέχρι να πεις κύμινο έχω φάει μια σαβούρα. Παρτό λάχανο ανάσκελα!! Και ο ψηλός δεν πρόλαβε να με σώσει, γιατί γλύστρησε και εκείνος (όχι δεν έπεσε). Πάτησα πάγο αγαπητέ μου!! Απ’όλο το ξύλινο κατασκεύασμα εγώ επέλεξα να περάσω από το κομμάτι που είχε μια λωριδίτσα πάγο! Αποτέλεσμα ένα νεφράκι να πονάει και το πορτάκι του κινητού μου ραγισμένο (ευτυχώς που έπεσα πάνω στην τσάντα μου, γιατί αλλιώς δεν ξέρω και γω τι θα είχα ραγίσει).
Επόμενη μέρα είχε σκι!! Άσχετο το λάχανο από χειμερινά σπορ έχει πάει από τις 9 στο χιονοδρομικό. Παίρνω και ένα δάσκαλο (όχι δεν τον έφερα στην Αθήνα-δε νομίζω να με άντεχε κιόλας). Μάθημα σκι αγαπητέ μου κάνεις σε ένα κοτετσάκι (έτσι το ονόμασα). Είναι ενας μεγάλος χώρος περιφραγμένος, που πάνε οι αρχάριοι με δάσκαλο ή άνευ να κάνουν τις προσπάθειές τους πριν πάνε στις πίστες. Στην αρχή τα κατάφερνα, δε λέω. Έφαγα 2-3 σαβουρίτσες αλλά σε αντίθεση με το ξύλο το χιόνι είναι μαλακό, φοράς και τη σαλοπέτα σου και δεν καταλαβαίνεις τίποτα. Όταν πας να ανέβεις το βουναλάκι (σε μένα φάνταζε Έβερεστ, κανονικά δεν έχει σχεδόν καθόλου κλίση) σου βγαίνει η πίστη με τα πέδιλα. Ιδρώνεις, ξαναιδρώνεις, αλλά τα καταφέρνεις. Πάνω που λέει ο δάσκαλος «ωραία θα σου πω τώρα τι θα κάνεις», δεν πρόλαβα ν’ακούσω, λέω «ότι και να μου πεις είναι αργάαααααααα», με πήρε η κατηφόρα αγαπητέ μου, όπως πήρε και άλλον ένα, πέφτει αυτός, πέφτω και γω από πάνω. Έβλεπα πέδιλα παντού, δεν ήξερα ποια είναι τα δικά μου και ποια τα δικά του. Άσε που μου φύγανε τα μπατόν (εσύ που ξέρεις σκι και γελάς δεν είσαι φίλος μου). Σύνολο σαβούρων στο χιονοδρομικό 10 (καλά πάμε) και ένα νεφράκι να πονάει.
Τελευταία μέρα πήγα στο saloon!! Φοβερό μέρος, μέσα στο πράσινο, τα αλογάκια και τα ελαφάκια. Εκεί επιδόθηκα σε άλλο σπορ: Τοξοβολία!!! (στην αρχή σκέφτηκα να σου βάλω το στόχο του ψηλού, αλλά δες το δικό μου, πόσο να με κοροιδέψεις πια???). Από το saloon έφυγα με πόνους στα χέρια.
Με το που γύρισα με έπιασε μαγειρικός οίστρος. Αποτέλεσμα??? Μuffins με μερέντα, μπισκοτάκια βουτύρου, κρεμμυδόπιτα, ριζότο με λαχανικα. Σύνολο χεράκια και νεφράκια που πονάνε και όλα τα φαγητά στο ψυγείο, γιατί πόσο να φάμε 2 ατομα πιά!!!
Το σ/κ πήγα για ποδήλατο. Φοβερός καιρός, ιδανικός για καφεδάκι στον ήλιο. Άμα κάνεις 3 ώρες ποδήλατο μια στάση επιβάλλεται. Το κάναμε και αυτό.
Τέλος, με έχει πιάσει οίστρος και για τη διπλωματική. Έχω βάλει συγκεκριμένη ημερομηνία στόχο. Τρέχω και δε φτάνω.
Ανακεφαλαιώνω για να μην τα ξεχάσεις:
1. Οίστρος για παντός είδους αθλήματα
a. Νεφράκι που πονάει
b. Χεράκια που πονάνε
c. Δεν μπορώ να κάτσω, από τους πόνους στο γνωστό σημείο με τα μαξιλαράκια, λόγω ποδηλάτου
2. Οίστρος για τη μαγειρική. Μπορώ να ταίσω λόχο με τόσα φαγητά, που έχω στο ψυγείο
3. Οίστρος για τη διπλωματική!! Να εύχομαι να μη μου ξαναφύγει, μπας και τελειώσουμε φέτος!!!
Καμιά ιδέα να κάνουμε τίποτε άλλο (σεντόνι ανάρτησα πάλι!)????
