Πότε ένας άνθρωπος νιώθει αποτυχημένος? Όταν αυτά που έχει θέσει ως στόχους δεν πραγματοποιούνται,όταν απογοητεύει συνεχώς τους ανθρώπους, που βρίσκονται γύρω του, όταν όλα πάνε καλά και έρχεται κάποιος και διατυπώνει το αντίθετο (χωρίς απαραίτητα να ισχύει)??
Ποιός καθορίζει τα κριτήρια της αποτυχίας? Ποιο είναι καλύτερο: Να έχεις πετύχει (σχεδόν) όλα όσα θεωρείς ότι πρέπει να κάνεις και να νιώθεις ή οι γύρω σου να σε κάνουν να νιώθεις αποτυχημένος, γιατί δεν πας με βάση ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα ή να έχεις χάσει μερικά από αυτά το περιβάλλον σου να σε στηρίζει?? Τελικά, ποιός θέτει τους κανόνες στη ζωή μας?? Το άτομο, που είναι κύριος του εαυτού του ή το περιβάλλον του??
Για ποιούς ζούμε? Για τους γονείς και τους φίλους μας, για να φαινόμαστε εμείς προς τα έξω καλοί, επιτυχημένοι, ευτυχισμένοι ή για να νιώθουμε πραγματικά καλά μέσα μας?
Πως μπορούν οι άλλοι να κρίνουν τόσο εύκολα τις προσπάθειες και τα σφάλματά μας? Γίνεται να γνωρίζουν τι έχουμε μέσα μας και πόσο ελαφριά-σοβαρά παίρνουμε κάθε πρόβλημά μας?
Από την άλλη, αν λαμβάνουμε υπ’όψιν μόνο την προσωπική μας άποψη τι θα γίνει με τους γύρω μας? Μπορούμε να αρχίσουμε να απομακρυνόμαστε μέχρι να μείνουμε μόνοι μας? Αυτός είναι ο σκοπός? Να φεύγουμε από αυτό, που μας κάνει να νιώθουμε άσχημα ή να το ακούμε και απλά να μην το αφήνουμε να μας αγγίξει? Συνήθως όμως τα άσχημα μένουν. Κάποιος θα μπορούσε να προτείνει να φιλτράρουμε ότι ακούμε και να κρατάμε τα ουσιαστικά σχόλια. Αλήθεια πόσο εφικτό είναι αυτό πραγματικά?
Πάω να γιορτάσω τις επιτυχίες-αποτυχίες μου, για πολύ λίγες μερούλες σε νησί του αιγαίου…
Υ.γ. Πάρτυ. Παιδικό δωμάτιο. Μπόμπιρας 4 ετών.
Λαχανο: Πως το λένε το κουκλάκι??
Μπόμπιρας: Δεν έχει όνομα.
Λάχανο: Ποιο κουκλάκι έχει όνομα?
Μπόμπιρας: Αυτό.
Λάχανο: Πως το λένε??
Μπόμπιρας: Καμπουρογαμόσαυρο!!!!
Λάχανο: ……………..
xamogelo είπε,
Ιουλίου 10, 2008 στο 10:35 πμ
χαχχαχαχαα!!!!! Θεικό το τελευταίο!!!!!
Μαρία είπε,
Ιουλίου 10, 2008 στο 10:37 πμ
ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!!! Μάλλον δεν θα μπορούσε να βρει κάποιο αντίστοιχο και για το άλλο κουκλάκι
Φιλάκια!
Χμμμμ, η αποτυχία… Νομίζω ότι το ίδιο το γεγονός αλλά κι εμείς οι ίδιοι την καθορίζουμε. Π.χ.: μαγειρεύεις μια καινούργια συνταγή από το Ουζμπεκιστάν. Αποτυγχάνεις 1000% γιατί δεν μπορείς να φας αυτό που έφτιαξες. Αποτυχία. Έρχεται ο καλός σου, το δοκιμάζει, και για διάφορους λόγους εκθιάζει τις μαγειρικές σου ικανότητες. Επιτυχία. Αθροίζεις, αφαιρείς, και στο τέλος βγάζεις συμπέρασμα.
Δεν βοήθησα και πολύ, αλλά νομίζω ότι το έπιασες το νόημα
laxanaki είπε,
Ιουλίου 10, 2008 στο 10:44 πμ
@xamogelo: Που να έβλεπες τη φάτσα του μικρού!! Το έλεγε με μια αθωότητα!! Δεν καταλάβαινε τι είναι χιχιχιχι
@Μαρία: Βασικά μόνο το συγκεκριμένο είχε όνομα… Από 1000 κουκλάκια μόνο αυτό βρήκε να βαφτίσει!!
όσο για την αποτυχία…χμμμμ στο συγκεκριμένο παράδειγμα συμφωνώ. Αλλά τι γίνεται όταν έχεις προσπαθήσει, π.χ. έχεις κάνει ένα καλό φυλλάδιο, όλοι λένε τα καλύτερα (και τα εννοούν) και έρχεται ο καλός σου, κολλητός σου, μπαμπάς σου και σου λέει είναι αίσχος είσαι αποτυχημένη??? Τι κρατάς?
Φιλιάααααααα κοριτσάκι!!
Narita είπε,
Ιουλίου 10, 2008 στο 11:36 πμ
κρατάς μια παντόφλα και τους βαράς να συνέλθουν.. και θα συνέλθουν.
renata είπε,
Ιουλίου 10, 2008 στο 11:36 πμ
Κρατάς την επαγγελματική γνώμη, αφού μόνο αυτοί μπορούν να κρίνουν σωστά τη δουλειά σου. Οι οικείοι τείνουν να ΄ναι υπέρ το δέον αυστηροί ή απλά κρίνουν με άλλα κριτήρια.
Σμουουουτς!
lifewhispers είπε,
Ιουλίου 10, 2008 στο 11:50 πμ
χμμ…
εχω να πω πολλα επι του θεματος.
1. συμφωνα με τη μεχρι τωρα εμπειρια μου,ο περισσοτερος κοσμος ζει για να δουλευει (πλην ελαχιστων φωτεινων εξαθρεσεων) τουλάχιστον για καποιο σημαντικο χρονικο διαστημα της ζωης του.
2.υπαρχουν περιπτωσεις οπου η απολυτη επιτυχια ισοδυναμει με (οχι απολυτη) μοναξια. Εκει χρειαζονται οι ισορροπιες. Επιλεγεις να τα εχεις ολα ή αρκείσαι σε λιγότερα.
3.κανεις, μα κανεις, δεν μπορει να βρεθει ακριβως στη θεση σου.Οταν παθαινω εγκεφαλικο με τη δουλεια, ξερω τουλαχιστον ενα φιλο μου που θα θελε να αλλαζαμε δουλειες, γιατι ο ιδιος δεν θα ειχε προβλημα.
4.διαφωνω καθετα με τηνοποια απομακρυνση. Αν δε μαθαιναμε τι εστι ασχημο πραγμα, δεν θα ξεραμε καθολου πως να το αντιμετωπισουμε εξαρχης. Βλεποντας και κανοντας προχωραμε.
5. τι, πας ταξιδι; που θα παει , δεν θα ρθει και ο αυγουστος; θα σου πω τοτε!
ΥΓ: αυτο με την αριθμηση των επιχειρηματων μου εχει γινει συνηθεια, δεν βρισκεις; LOL (λες να το κοψω;)
φιλιααααα
lifewhispers είπε,
Ιουλίου 10, 2008 στο 11:51 πμ
α. καμπουρογαμοσαυρος rulz!
sid_iron είπε,
Ιουλίου 10, 2008 στο 12:19 μμ
Εννοείται ότι οι άλλοι θα σου πούνε πόσο loooooser είσαι!!! Άκου εκεί να
ξέρεις καλύτερα από τους άλλους αν έχεις πετύχει ‘η όχι?!? Θα πεις
τώρα στην Μαρίκα που κοιτάει το φλιτζάνι…αυτή θα σου πει..όχι εσύ..ουστ!
Stathis είπε,
Ιουλίου 10, 2008 στο 1:11 μμ
Τι έγινε σε πιάσαν οι υπαρξιακές αναζητήσεις?!
Αστα ρε συ λαχανάκι και κοίτα να περάσεις καλά στο γαλάζιο Αιγαίο και μην σε νοιάζουν αυτά!
ΥΓ Σωστός ο Μπόμπιρας
Γλυκο - Κερασο - Ζουζούνα είπε,
Ιουλίου 10, 2008 στο 2:29 μμ
Ρε, καλοκαιριάτικο, κάτι μεταφυσικές ανησυχίες που σας πιάνουν. Βρε, άντε να βουτήξεις σε καμμιά παραλία και να απλώσεις τα λαχανό-φυ… sorry, την κορμάρα σου ήθελα να πω να γίνεις αστακουδέ και άσε τις αποτυχίες για τους αποτυχημένους. Δεν έρχεται παιδί μου να πέσει πάνω σου, αν δεν πας γυρεύοντας. μάτς !!!!
kitsosmitsos είπε,
Ιουλίου 10, 2008 στο 4:13 μμ
Την αποτυχία ή την επιτυχία μας μπορούμε να την κρίνουμε εμείς και μόνο εμείς. Οι άλλοι είναι ουδέτεροι παρατηρητές, λιγότερο ή περισσότερο κοντινοί. Όλα τα άλλα είναι περιττά… Όπως και η προβολή των θέλω των άλλων πάνω μας. Όχι! Η ζωή μου είναι δική μου και μόνο και εγώ μπορώ να την κατευθύνω.
Εννοείται ότι ακούμε τους γύρω μας, γιατί όπως και να έχει το ζήτημα, δύο ή και περισσότερα μυαλά μπορούν να σκέφτονται σίγουρα καλύτερα από ένα. Αλλά η τελική απόφαση είναι δική μας και μόνο δική μας.
Και να σου πω ένα μυστικό. Ξεκίνα εσύ και οι άλλοι θα σε ακολουθήσουν. Δοκιμασμένο. Μπορεί να μουρμουρίζουν, να γκρινιάζουν, αλλά στο τέλος θα ακολουθήσουν. Και θα στην έχουν φυλαγμένη στην παραμικρή στραβή, αλλά μη σε νοιάζει γιατί εσύ κάνεις αυτό που θες, ενώ αυτοί αντί να ασχοληθούν με τη ζωή τους, ασχολούνται με τις ζωές των άλλων…
Αυτά έχω να πω για να μην πω κι άλλα!
Τα φιλιά μου προβληματισμένο λάχανο!
The Succesfull German είπε,
Ιουλίου 10, 2008 στο 8:10 μμ
H επιτυχία σε αποτυχίες ειναι μια παράγραφος που σου διαφεύγει.
Σε καθε περιπτωση η αποτυχία ειναι ενα σχετικό πράμα σαν το φραπέ του εβερεστ (οχι του βουνού).
Εξαρτάται απο ποια πλευρά του καταστήματος τον κοιτάς , τον φωτισμό κτλ
Kaveiros είπε,
Ιουλίου 10, 2008 στο 9:42 μμ
Αποτυχημενος, νιωθει αυτος , ο οποιος ακουει τους λογισμους του εγωισμου του, που θετει πραγματα παραλογα..
snikolas είπε,
Ιουλίου 11, 2008 στο 12:55 πμ
καλά να περάσεις….
aLej είπε,
Ιουλίου 11, 2008 στο 10:49 πμ
Καλημέρα λαχανάκι! Με έστειλες πάλι αδιάβαστο πρωινιάτικα… εκεί που διάβαζα για την αποτυχία και με είχες προβληματήσει μου πετάς τον μπόμπιρα και αρχίζω να γελάω μόνος μου στο γραφείο…!
Λοιπόν άσε τους προβληματισμούς και κοίτα να περάσεις τέλεια στις διακοπές σου! 
griniara είπε,
Ιουλίου 11, 2008 στο 4:26 μμ
think positive!!
Είναι κάτι που χρειαζόμαστε όλοι μας να το κάνουμε!
NdN είπε,
Ιουλίου 12, 2008 στο 2:28 πμ
Θα συμφωνήσω με τον Κιτσομήτσο, αλλά θα το προχωρήσω και λίγο παραπέρα. Μόνο εσύ ξέρεις αν είσαι επιτυχημένη ή αποτυχημένη γιατί εσύ ξέρεις πως αισθάνεσαι μέσα σου. Οτι και να λένε οι γύρω σου, αν εσύ έχεις ήσυχη τη συνείδηση σου πριν κοιμηθείς ότι έκανες αυτό που έπρεπε, τότε το πρωί θα έχεις το χαμόγελο της επιτυχίας.
Καλό είναι να μην συμβιβαζομαστε με την αποτυχία, γιατί τότε δεν θα υπάρχει λόγος προσπάθειας, αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα τέλεια και ότι όλοι έχουν τις κακιές τους στιγμές. Σημασία έχει, ότι μία ζωή έχεις γι αυτό να τη ζήσεις όπως φαντάζεσαι!
Καλό βράδυ!
Alexis B είπε,
Ιουλίου 13, 2008 στο 4:04 πμ
Εμείς καθορίζουμε τους στόχους, εμείς αγωνιζόμαστε να τους πετύχουμε, εμείς γευόμαστε την επιτυχία, και εμείς κάνουμε τα λάθη.
Δεν αφήνω να με αγκίξει κανένας.
Αν κάποιος προσπαθίσει να επέμβει στήν ζωή μου μέλαν όφης που τον έδηξε………
Αυτό
Καλημέρα, και καλά να περάσεις
φιλί
gremiii είπε,
Ιουλίου 13, 2008 στο 12:12 μμ
Βρε δε μασάμε κουτόχορτα…!!!
Νησί του Αιγαίου;
Αααα, ποιό;;;;;
Μάκι.
babis είπε,
Ιουλίου 13, 2008 στο 1:43 μμ
νομίζω ότι ο πιο σωστός ορισμός της επιτυχίας είναι να εκπληρώσουμε τα θέλω μας. τα πάντα είναι θέμα προτεραιοτήτων.αν βάζω τα θέλω των άλλων πάνω απο τα δικά μου και τα πετυχαίνω τότε είμαι πετυχημένος. αν τους γράφω όλους και κοιτάω μόνο τα δικά μου και τα καταφέρνω τότε πάλι πετυχημένος είμαι.
αν είμαι πετυχημένος και έχω και καμπουρογαμόσαυρο σπίτι μου είμαι σούπερ ουάου…
καλά μπάνια.
fava είπε,
Ιουλίου 14, 2008 στο 3:04 πμ
Λαχανοοοοο!!! Πολλα ερωτηματικα για καλοκαιρι!!! διωξτα μπειμπι
ταχυδρόμος είπε,
Ιουλίου 14, 2008 στο 12:52 μμ
Η αλήθεια είναι πως..επιτυχία είναι αυτό που ο καθένας έχει θέσει στόχο για τονξ εαυτό του. Χωρίς πολλά λόγια.
zealot~ape είπε,
Ιουλίου 14, 2008 στο 1:17 μμ
0 <— Υου
skouliki είπε,
Ιουλίου 15, 2008 στο 7:27 μμ
καλα να περασειςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς
καλος ο μικρος ..
μην σε νοιαζει ειτε πετυχεις ειτε οχι παλι τα ιδια λεφτα θα καταληξεις να παιρνεις χαχαχχ
φιλακια
σημ.σαν και σενα εγινα παντου χτυπαγα στις διακοπες μου
patsiouri είπε,
Ιουλίου 16, 2008 στο 9:17 μμ
Δεν παίρνεις και το μπόμπιρα μαζί που το’χει πιάσει το νόημα της ζωής???
koulpa είπε,
Ιουλίου 17, 2008 στο 1:35 πμ
λαχανάκι; πήγες διακοπές;:):)
επιτυχία μου είναι αν κάποιο βράδυ (ή πρωί..) την ώρα που ξαπλώνω είμαι ευχαριστημένος με τη μέρα που πέρασε..:):)
αποτυχία (των άλλων) είναι να μου πουν ότι κάτι που εκανα δε τους αρέσει.. αλλά δε μου πουν τι δε τους άρεσε ώστε να το βελτιώσω την επόμενη φορά.. αν συμφωνήσω μαζί τους..:):)
καληνυχτούδια:):)
Σοφία είπε,
Ιουλίου 19, 2008 στο 12:45 πμ
H επιτυχία και η αποτυχία είναι κάτι το υποκειμενικό. Ο μπόμπιρας όμως, αντικειμενικά, δεν παίζεται!!!!!
skouliki είπε,
Ιουλίου 24, 2008 στο 10:41 πμ
γυρισες ???? για πες ωραια ηταν τα εναλλακτικα ?
laxanaki είπε,
Ιουλίου 24, 2008 στο 11:09 πμ
@Narita: Βρε λες να αρχίσω να χτυπάω?? Άσε και με τα νεύρα που έχω αυτή την περίοδο όλοι μπλε θα πρέπει να κυκλοφορούν!! χιχιχιχι
@renata: Έχεις απόλυτο δίκιο… Αλλά συνήθως δίνουμε έμφαση (κακώ ίσως) στα λόγια των οικείων προσώπων μας
@lifewhispers: Εμείς οι 2 μοιάζουμε θα μπορούσα να ξαναπώ. Συμφωνώ απόλυτα…. Τσπ, το αφήνουμε πίσω μας αυτό το θέμα χιχιχιχι
@sid_iron: Χαχαχαχαχα είσαι φοβερός… Λες να αρχίσω να διαβάζω και αστρολογικά περιοδικά??
@Stathis: χαχαχαχα… να πάρεις ένα καμπουρογαμόσαυρο και στη μικρή σου… ήταν ωραίο κουκλάκι πλάκα πλάκα (δεν ήταν δεινόσαυρος)
@Γλυκο – Κερασο – Ζουζούνα: ότι πήγαινα γυρεύοντας πήγαινα. Πάντως ακολούθησα τη συμβουλή σου, αν και δε μαύρισα πολύ χιχιχιχι
@kitsosmitsos: Πααααλι προβληματίστηκα!! Ωραία τα λες αλλά δεν μπορώ να τα κάνω πράξη γαμώτο!!
@The Succesfull German: Χαχαχαχα είσαι άπαιχτος γερμανε!! Έχω λιώσει με το Nick!! Χαχαχα… γενικά είμαι επιτυχημένη στις αποτυχίες… τις κάνω όλες άψογα!!
@Kaveiros: Έχεις δίκιο… αλλά όταν εγώ τα έχω καλά με τον εαυτό μου και με ρίχνουν οι άλλοι που δεν τα έχουν τι γίνεται??
laxanaki είπε,
Ιουλίου 24, 2008 στο 11:38 πμ
@snikolas: Ευχαριστώωωωω!!! ήταν τέλεια!!
@aLej: Πάντα έτσι είμαστε εδώ μέσα… Δεν μπορώ να προβληματίζομαι συνέχεια, θέλω και τα κουλά μου!
@griniara: Καλώς ήρθες!! Τώρα είμαι 100% Positive χιχιχιχι (καλά μπορεί και 99%)
@NdN: Το τελευταίο μου άρεσε πολύ… Δυστυχώς νομίζω πως είναι δύσκολο να ζήσουμε τη ζωή μας όπως τη φανταζόμαστε. Πάντα κάνουμε συμβιβασμούς, ειδικά όταν πρόκειταί για οικεία σε μας άτομα. Και πάλι θα πω, πως πρέπει είτε να είσαι πολύ δυνατός χαρακτήρας είτε να είσαι εντελώς αναίσθητος για να μη δίνεις σημασία στην κριτική των άλλων… Μπορεί να κάνω λάθος
@Alexis B: Θέλω και γω να γίνω ένας αλέξης β μπορώ??? χιχιχιχι
@gremiii: Θα δεις στο επόμενο post!!! xixiixxi
@babis: Αν είμαι αποτυχημένος και δεν έχω καμπουρογαμόσαυρο σπίτι μου τι είμαι είπαμε??? Είσαι απίστευτος χαχαχαχα
@fava: Τα σπρώχνω τα σπρώχνω.. Λίγο ακόμα και τα βγάζω από την πόρτα!
@ταχυδρόμος: Σωστόςςςςς!!!
@zealot~ape: Να’σαι καλά βρε jude!! Μη σου πω που να σου φτάσουν οι μάυροι κύκλοι!!
@skouliki: όταν μιλάμε για λεφτά μαραζώνω ακόμα περισσότερο. Ειδικά για λεφτά μετά από διακοπές!! χιχιχιχι
@patsiouri: Δεν είναι δικός μου… Άσε που δεν μου τον δίνει ο άτιμος ο πατέρας του… Φοβάται μην τον χαλάσω!
@koulpa: Πήγα και ήρθα κουλπα μου!! Γαμώτο εγώ γιατί ακούω ότι μου λένε και με βασανίζουν??? shit shit shit!!
@Σοφία: Που να τον δεις και Live!! Αστέρι σου λέω… (μαζί με τους 2 καμπουρογαμόσαυρούς του!! χιχιχιιχχι)
kitsosmitsos είπε,
Ιουλίου 24, 2008 στο 3:54 μμ
Άμα είναι να σε προβληματίζω και να μη μιλάς, δεν το ξανακάνω (συνέχεια)…
Τώρα άστα αυτά κατά μέρος και κάνε καμιά ανάρτηση!!!Αδημονούμε.
zealot~ape είπε,
Ιουλίου 24, 2008 στο 5:23 μμ
…ένα αποτυχημένο σχόλιο ήταν μωρέ πως κάνεις έτσι.
Το Jude τι θα γίνει θα μου το κοπανάτε πολύ καιρό;
Αθανασία είπε,
Ιουλίου 25, 2008 στο 10:25 πμ
Γειάσου αγαπητό λαχανάκι…θα πρέπει να με θυμάσαι είμαι η Αθανασία από το μπλόγκ του αγαπημένου μας Ωκεανού…κοίτα κοπέλα μου όλα αυτά που αναρωτιέσαι είναι πολύυυυυυ έυλογα και σωστα..αλλά όμως εάν καθόμασταν να σκεφτούμε και να αναλύσουμε πως μας βλέπουν οι άλλοι,(και κυρίως οι αντιπαθείς και κακοπροαίρετοι άλλοι) που σχεδόν ποτέ μα ποτέ δεν θα μας πούν κάτι καλό για ότι κάνουμε….και τίποτε καλό γενικά…επειδή έτσι κάνουν…και επειδή αυτό είναι το συνείθιό τους είτε από κακία,κατινιά,κλπ,κλπ,κλπ…και δε ξέρω και γώ από τί άλλο….έ, τότε σωθήκαμε!….και γώ αυτό έκανα κάποτε και το μετάνιωσα πολύυυυυ πικρά…μα πολύυυυυ όμως….δεν φαντάζεσαι πόσο…καθόμουν και άκουγα τις ηλίθιες ‘κριτικές’ για τη ζωή μου ορισμένων δήθεν…ξαναλέω δήθεν φίλων κλπ,κλπ,κλπ…και στενοχωριόμουν,έκλαιγα, πάθαινα κατάθλιψη….και όσπου μιά μέρα και μετά από πάρα πολύ επίπονες και ενοχλητικές καταστάσεις που έζησα μέσα από όλο αυτό…και με αυτά τα άτομα…άνοιξα επιτέλους τα μάτια μου και είδα,πόοοοοσο λάθος είχα κάνει γι αυτά τα άτομα που νόμιζα ότι με αγαπάνε και ότι ήθελαν το καλό μου…γιατί μόνο αυτό ΔΕΝ ήθελαν… μάλλον το αντίθετο….και έτσι από το τότε αποφάσισα να μην ακούσω ξανά κανέναν άλλο…εκτός από τα άτομα της οικογενείας μου και μό-νο… μην αφήνεις κοπέλα μου τον κάθε μα*******κα,άσχετο,κομπλεξικό να σε κρίνει…και στην τελική ποιοί είναι αυτοί που θα κρίνουν αν εσύ κάνεις σωστό ή λάθος σε κάτι;;;(ότιδήποτε) ο Θεός;;;….αλλά έτσι είναι όλοι αρέσκονται (με τεράστια κατινιά όμως, πελώρια)….γιατί αυτό για μένα είναι η χειρότερη κατινιά…)να το παίζουν κριτές,δικαστές ,εισαγγελείς….και όλα αυτά όταν είναι για τους άλλους… αλλά όταν έρχεται η ώρα του εαυτούλη τους το παίζουν κινέζοι που λένε…αυτοί έχουν κάτσει να κάνουν ποτέ ‘αυτοκριτική’;;;;αλλά μάλλον νομίζω ότι η λέξη αυτή τους είναι παντελώς άγνωστη….ΔΕΝ την έχουν ακούσει ποτέ….και ΔΕΝ την ξέρουν…..και φυσικά από πρωσοπική πείρα ξέρω ότι τα άτομα αυτά είναι απίστευτα κομπλεξικά και με πολύ σάπιο και βρώμικο ψυχικό κόσμο….κάνε κοπέλα μου αυτο που λέει η καρδιά σου και αυτό που αγαπάς…και άσε τους άλλους να κάνουν ότι θέλουν αυτοί…άστους να σκούζουν…αυτοί να κοιτάξουν τα δικά τους τα χάλια εκεί…και μετά να μιλάνε για όοοοοολους τους άλλους….και κοίτα μην επηρρεάζεσαι τόσο από τις βλακείες που λένε οι άλλοι…αυτό έκανα κάποτε κι εγώ…κι έγινα πολύυυυυ δυστιχισμένη…έυχομαι να μπορείς πάντα να ακούς τη καρδιά σου και να κάνεις αυτό που σου λέει αυτή!.. είναι πραγματικά πολύ όμορφο να το κάνεις αυτό!….φιλάκια,Αθανασία.
Λίλυ είπε,
Ιουλίου 25, 2008 στο 11:56 μμ
Μάλιστα! Πολύ καλό θεματάκι…
Τους στόχους τους θέτουμε πάντα εμείς σύμφωνα με τις ανάγκες μας, τις αρχές μας, τα όνειρα μας, σύμφωνα τέλος πάντων με το ποιοί είμαστε. Εννοώ ότι ΠΡΕΠΕΙ να τους θέτουμε εμείς και να μην βάζουμε στόχους για να αποδείξουμε κάτι σε κάποιον άλλο ή για να ευχαριστήσουμε κάποιον άλλο…
Ένα το κρατούμενο…
Από κει και πέρα δεν ρωτάμε, δεν εξηγούμε, δεν ζητάμε γνώμες… Όλα αυτά είναι περιτά. Επίσης δεν μας νοιάζει αν είμαστε αποδεκτοί ή όχι. Δεν πα να μην είμαστε…Σιγά τα λάχανα λαχανάκι μου!!!
Όποτε αφήνεις χώρο στους γύρω, αυτοί θα τον καταχραστούν. Όχι επειδή είναι κακοί, επειδή είναι η ανθρώπινη φύση να εξαπλώνεται όπου την παίρνει. Και η ανθρώπινη φύση λέει επίσης αν πω στο λαχανάκι ότι δεν έκανε κάτι καλά, σημαίνει ότι εγώ είμαι καλλίτερος, σημαίνει ότι το λαχανάκι χάνει έδαφος που το κερδίζω εγώ…Κατάλαβες?
Τέλος βγάλε από τη ζωή σου την λέξη αποτυχία! Δεν υπάρχει!!! Θα λες κατάφερα να φτάσω τον στόχο μου ή δεν κατάφερα ακόμα να φτάσω τον στόχο μου και θα τον φτάσω αργότερα…κάποια άλλη φορά!
Τώρα για το αν θα απομακρύνεσαι από τους γύρω σου? Αν σου γουστάρουν κράτα τους, αν όχι δρόμοοοο! Καλλίτερα μόνος/μόνη παρά με κακιά παρέα.
laxanaki είπε,
Αυγούστου 4, 2008 στο 10:00 πμ
@kitsosmitsos: Γκρίνιααααα
@zealot~ape: Άντε επειδή είσαι εσύ, σου δικαιολογώ μια αποτυχία!! Το jude μπορώ να πω πως ήταν ένα από τα πιο πετυχημένα nick που θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις!!!
@Καλώς την αθανασία!!! Και βέβαια σε θυμάμαι!! Γαμώτο, μπορεί κάποιος να μου βρει το κουμπάκι, που μόλις το πατήσω θα σταματήσω να ακούω τους άλλους… Ξέρεις τι μου συμβαίνει??? Όταν λέω δε με νοιάζει τι λένε οι άλλοι, θα κάνω το δικό μου, όταν γυρνάω σπίτι ακόμα και αν όλα πάνε καλά θα ξανασκεφτώ την αρνητική κριτική και θα ψάξω να βρω την αλήθεια της… Παράλογο αυτό που κάνω, αλλά μάλλον δίνω μεγάλη σημασία στο τι λένε οι άλλοι. Το δουλεύω όμως για να το αλλάξω… Νομίζω πως είμαι σε καλό σημειο!! χιχιχιχι
@Λίλυ: Καλώς ήρθες!! Χμμμμ είμαι λίγο κατάπτυστη τώρα που σε διαβάζω, γιατί μερικούς από τους πιο σημαντικούς στόχους που έχω θέσει, το έχω κάνει και για να αποδείξω κάτι σε κάποιον. όχι ότι δεν το ήθελα, αλλά και γι’αυτό… Ντρέπομαι τώρα
. Πολύ μου αρέσει το σκεπτικό σου για τη λέξη αποτυχία… Θα αρχίσω να το υιοθετώ!! Ευχαριστώ για τις συμβουλές!!! Φιλιάααα