Ε ναι λοιπόν, είναι γεγονός!

Νομίζετε πως η lifewhispers είναι απλά ένα ευαίσθητο πλάσμα, ο KitsosMitsos μιλάει μόνο για οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα και το laxanaki κάνει τις γνωστές λαχανιές????? Εσείς κάνετε λάθος και μεις κάνουμε podcast για να σας το αποδείξουμε.

Ναι λοιπόν, ήρθε η στιγμή που ΟΛΟΙ περιμένατε (είπα να το κάνω λίγο grande μη βαράτε). Οι Kipsila είναι εδώ και μπορείτε να τους ακούσετε στο Blog «Ο Κίτσος Ψιθυρίζει στα Λάχανα».

Ανοίξαμε και σας περιμένουμε!!!!

Me tarzan, you…

Νέα χρονιά, νέο ξεκίνημα γι’αυτό το blog!

Μη μου πεις ότι το πίστεψες αυτό ε? Δεν αλλάζουμε αγαπητέ, γιατί έτσι μας αρέσω.

Ευχαριστώ πολύυυυυυ για τα mail σας και έχω να σας πω πολλά.

Αρχικά με έχασες, γιατί τελείωσε η συνδρομή μου στο Internet και περιμένω εδώ και ενάμιση μήνα να γίνω double τέτοιο από μια εταιρεία, η οποία με έχει «συνδέσει» κανονικότατα. Βαριέμαι να σου γκρινιάξω και γι’αυτό και ξεκινάω.

Αφού, λοιπόν, τρέχω τρέχω τρέχω, αποφασίζω τελευταία στιγμή να πάω ταξιδάκι στη Βιέννη μια βδομάδα πριν τα χριστούγεννα (όταν αποκτήσω internet ελπίζω να μπορώ να κάνω ανάρτηση). Μια χαρά περάσαμε, φάγαμε, περπατήσαμε μέχρι τελικής πτώσεως και ήπιαμε πολύυυυυυ!

Στη συνέχεια είχα 15 μέρες στη μαγευτική, πανέμορφη, ειδυλλιακή Κρήτη! (ναι αγαπητέ μου, είχα τεράστιο υπόλοιπο αδείας), όπου ακολουθούσα ευλαβικά το ακόλουθο πρόγραμμα:

Ελιές

Κουλουράκια

Κουλουράκια στην ξαδέρφη

Κουλουράκια στη θεία

Ξεροτήγανα

Ξεροτήγανα στην ξαδέρφη

Ξεροτήγανα στη θεία

Έχει και άλλα, αλλά βαριέμαι να πληκτρολογώ και σου βάζω τα βασικά. Κάθε απόγευμα ήμασταν υποχρεωμένοι να βλέπουμε τα «μυστικά της φεγγαρόπετρας», που τόσο αγαπάει η γιαγιά (κράτησέ το αυτό θα σου χρειαστεί παρακάτω). Και που πλέον αν και δεν μπορώ να το βλέπω, όταν παίρνει η γιαγιά τηλέφωνο πάντα ρωτάω να μάθω τη συνέχεια (το έχω κάψει το ξέρω).

Έλεγα που θα πάει θα κάνουμε και ένα διάλειμμα. Βρήκα, λοιπόν, τη μέρα των γενεθλίων μου, όπου μετά τις ελιές ανακοινώνω περιχαρής πως θέλω να πάω με την αδερφή μου στη μοναδική καφετέρεια του χωριού να το κάψουμε βρε παιδί μου. Η απάντηση από τη γιαγιά ήταν αποστομωτική: «όχι έχω βάλει το προζύμι και πρέπει να κάνουμε κουλούρια!». Όπως καταλαβες πέρασα τα ιδανικά χριστούγεννα-γενέθλια, που όλοι εσείς ζηλεύετε και θέλετε να ζήσετε!

Με το που γυρνάω, μαθαίνω πως φιλικό μου πρόσωπο τα πάει καλά στα προσωπικά του και έχει ξεκινήσει τα πρώτα ραντεβού. Χαρές, κακό, φιλιούνται αγκαλιάζονται και τα σχετικά. Έλα μου όμως, που είχα αρχίσει να αγχώνομαι. Και αν γίνει τίποτα κακό?? Αν πάθει ότι κάνει αυτός ο μουσάτος στην κοπέλα (ξέρεις ποια, τη μελαχρινή δικηγόρο) από τα μυστικά της φεγγαρόπετρας (γιατί το σήριαλ από τη ζωή είναι βγαλμένο)?? Εκεί φυσικά πήρα μια απάντηση, που ομολογώ δεν την περίμενα «έχεις πολλά χρόνια να βγεις ραντεβού κοπελιά και έχεις ξεχάσει πως γίνεται». Από κει και μετά αποφάσισα (όχι να αρχίσω να βγαίνω ραντεβού) να κρατάω μέσα μου όποιο ενδοιασμό και να έχω.

Μέχρι στιγμής καλά τα πηγαίνω με τους ενδοιασμούς, η σκέψη μου έχει αρχίσει να τα χάνει λιγουλάκι βέβαια. Χτες βρέθηκα σε μια παρέα με σοβαρά ατομα. Κάποια στιγμή αναφέρει κάποιος το youporn. Ποια είναι η πρώτη σκέψη- ατάκα του λάχανου??? «φοβερό λογοπαίγνιο!! Αντί να πεις me tarzan you jane, λες me tarzan you porn!!». Δε μάσαγα μια τσίχλα καλύτερα??

To be continued!!!!

Υ.Γ.

Καλά, πως άλλαξε έτσι το dashboard??? Άντε να δημοσιεύσεις post τώρα!! 1 μήνα θα μου πάρει πάλι

Run cabbage, run!!

Είπα να περάσω και από δω, να σου πω ένα γειά. Έτσι για αλλαγή βρε παιδί μου, αφού το έχω ρημάξει το περιβόλι. Τι έχω κάνει από τότε, που έχω να σου γράψω???Τα 4 τελευταία σ/κ τα περασα εκτελώντας υποχρεώσεις οικογενειακής και φιλικής φύσεως και μέσα στις βδομάδες, εκτός από τη δουλειά (που είναι ένα θέμα που πονάει) διαβάζω για 100 πράγματα ταυτόχρονα. Τρέχω αγαπητέ μου, σαν το Βέγγο και τη Βέγγαινα μαζί!!! Και όταν τρέχω, είναι γνωστό τοις πάσι πως σαβουριάζομαι.

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Σου είπα πως 2 βδομάδες μπαινόβγαινα σε νοσοκομείο, λόγω ατυχήματος συγγενικού προσώπου. Εκτός του ότι ξεπέρασα τις φοβίες μου, μπορώ να προσθέσω στο βιογραφικό μου πως μπορώ να κάνω τη baby sitter εως 3 παιδιών ταυτόχρονα από ηλικίες 5 μηνών-4 ετών, ξεκινώντας από τις 7,30 το πρωί!!(δεύτερο σ/κ που δεν ξεκουράστηκα-το πρώτο ήταν στο νοσοκομείο, όπου ξύπναγα πρωί και έφευγα βράδυ).

Επόμενο σ/κ: γιορτές και πανηγύρια, που ξεκινούν από Παρασκευή απόγευμα μέχρι Κυριακή απόγευμα. Προσωπικός χρόνος μηδέν, ξεκούραση μηδέν, αυτοπεποίηθηση μηδέν, νεύρα ζαρτιέρες!!

Ε και λες του φούστη τέταρτο σ/κ δε γίνεται να είναι χάλια, θα κάτσω σπιτάκι να θα χαλαρώσω επιτέλους! Αλλά το σύμπαν, στην περίπτωσή μου, δε θέλει με κανένα τρόπο να συνομωτήσει και να απιθώσω τον πωπό μου κάτω που λέει και η γιαγιά. Βγαίνω με τον ψηλό Παρασκευή βράδυ… επιτέλους οι 2 μας babe (σκέφτομαι). Πάνω που πας να πιείς μια γουλιά ποτάκι να ξεκινήσεις την κουβέντα χτυπάει το κινητό (το οποίο να θυμηθώ να πετάξω στην τουαλέτα να τραβήξω και το καζανάκι). Η θεία γεννάει!! Πππππππποια θεία??? Αυτή που ήταν να γεννήσει τέλος Δεκέμβρη???? Βουρ για το μαιευτήριο, λοιπόν! Ξεμπερδέψαμε σαββατο βράδυ στις 7,30, έχοντας αποκτήσει 1η ξαδέρφη την οποία περνάω 26 ολόκληρα χρόνια!! Το καλό είναι πως όταν θα είναι φοιτήτρια θα μπορεί να μου γνωρίσει τους φίλους της χεχεχεχε. Στη συνέχεια είχα φαγητό και παιχνίδι σπίτι με τις κολλητές.

Κυριακή πρωινό ξύπνημα για να δώσω το γνωστό και μη εξαιρεταίο τεστ και πάλι οικογενειακές υποχρεώσεις. Χτες και σήμερα κουτουλάω!! Ήδη ονειρεύομαι το σ/κ και πως θα λιώσω μπροστά στην tv, παίζοντας wii.

Σκηνικό: Κυριακή απόγευμα, ενώ έχω πιεί τον άμπακο (να ξεχάσω τα χάλια μου-στο τέστ και γενικότερα), είμαστε στο αυτοκίνητο κολλημένοι στην κίνηση για το σπίτι και φυσικά κατουριέμαι. Ξάφνου συνειδητοποιώ πως δεν μπορώ να κρατηθώ άλλο, ανοίγω την πόρτα τρέχοντας (σα να ακουγα μια φωνούλα να μου λέει run cabbage run), τρώω μια ωραιότατη σαβούρα (ακόμα γελάει η μισή πατησίων), σηκώνομαι σαν κυρία, μπαίνω σε γνωστο τυροπιτάδικο του μουσείου. Ξαφνιασμένος υπαλληλος «τι θα θέλατε???» «όχι τυρόπιτα, την τουαλέτα και γρήγορα!!!».

‘Αγιε μου Βασίλη, εσύ που είσαι τόσο καλός, γλυκός, γεμάτος ύπνο (φαίνεται από τα ροδαλά μαγουλάκια) σε παρακαλώ δώσε μου ένα σ/κ απραξίας και βαρεμάρας και γω θα είμαι το πιο ήσυχο παιδί για το 2009! Σ’αγαπω πολύ πολύ πολύ πολύ!

Υ.Γ1. Δείτε αυτό από τα planet home και πείτε μου να το πάρω ή όχι??? (έχω καναπέ ακριβώς στα ίδια χρώματα)

Υ.Γ2. Έχω και άλλα ευτράπελα να σου πω (όπως πως μέσα σε 40’ μπορείς να κάνεις το σαλόνι σου να δείχνει στραβοχυμένο), αλλά δεν έχω άλλο κουράγιο!!!

« Παλιότερες καταχωρίσεις Νεώτερες καταχωρίσεις »