
Νέα χρονιά, νέο ξεκίνημα γι’αυτό το blog!
Μη μου πεις ότι το πίστεψες αυτό ε? Δεν αλλάζουμε αγαπητέ, γιατί έτσι μας αρέσω.
Ευχαριστώ πολύυυυυυ για τα mail σας και έχω να σας πω πολλά.
Αρχικά με έχασες, γιατί τελείωσε η συνδρομή μου στο Internet και περιμένω εδώ και ενάμιση μήνα να γίνω double τέτοιο από μια εταιρεία, η οποία με έχει «συνδέσει» κανονικότατα. Βαριέμαι να σου γκρινιάξω και γι’αυτό και ξεκινάω.
Αφού, λοιπόν, τρέχω τρέχω τρέχω, αποφασίζω τελευταία στιγμή να πάω ταξιδάκι στη Βιέννη μια βδομάδα πριν τα χριστούγεννα (όταν αποκτήσω internet ελπίζω να μπορώ να κάνω ανάρτηση). Μια χαρά περάσαμε, φάγαμε, περπατήσαμε μέχρι τελικής πτώσεως και ήπιαμε πολύυυυυυ!
Στη συνέχεια είχα 15 μέρες στη μαγευτική, πανέμορφη, ειδυλλιακή Κρήτη! (ναι αγαπητέ μου, είχα τεράστιο υπόλοιπο αδείας), όπου ακολουθούσα ευλαβικά το ακόλουθο πρόγραμμα:
Ελιές
Κουλουράκια
Κουλουράκια στην ξαδέρφη
Κουλουράκια στη θεία
Ξεροτήγανα
Ξεροτήγανα στην ξαδέρφη
Ξεροτήγανα στη θεία
Έχει και άλλα, αλλά βαριέμαι να πληκτρολογώ και σου βάζω τα βασικά. Κάθε απόγευμα ήμασταν υποχρεωμένοι να βλέπουμε τα «μυστικά της φεγγαρόπετρας», που τόσο αγαπάει η γιαγιά (κράτησέ το αυτό θα σου χρειαστεί παρακάτω). Και που πλέον αν και δεν μπορώ να το βλέπω, όταν παίρνει η γιαγιά τηλέφωνο πάντα ρωτάω να μάθω τη συνέχεια (το έχω κάψει το ξέρω).
Έλεγα που θα πάει θα κάνουμε και ένα διάλειμμα. Βρήκα, λοιπόν, τη μέρα των γενεθλίων μου, όπου μετά τις ελιές ανακοινώνω περιχαρής πως θέλω να πάω με την αδερφή μου στη μοναδική καφετέρεια του χωριού να το κάψουμε βρε παιδί μου. Η απάντηση από τη γιαγιά ήταν αποστομωτική: «όχι έχω βάλει το προζύμι και πρέπει να κάνουμε κουλούρια!». Όπως καταλαβες πέρασα τα ιδανικά χριστούγεννα-γενέθλια, που όλοι εσείς ζηλεύετε και θέλετε να ζήσετε!
Με το που γυρνάω, μαθαίνω πως φιλικό μου πρόσωπο τα πάει καλά στα προσωπικά του και έχει ξεκινήσει τα πρώτα ραντεβού. Χαρές, κακό, φιλιούνται αγκαλιάζονται και τα σχετικά. Έλα μου όμως, που είχα αρχίσει να αγχώνομαι. Και αν γίνει τίποτα κακό?? Αν πάθει ότι κάνει αυτός ο μουσάτος στην κοπέλα (ξέρεις ποια, τη μελαχρινή δικηγόρο) από τα μυστικά της φεγγαρόπετρας (γιατί το σήριαλ από τη ζωή είναι βγαλμένο)?? Εκεί φυσικά πήρα μια απάντηση, που ομολογώ δεν την περίμενα «έχεις πολλά χρόνια να βγεις ραντεβού κοπελιά και έχεις ξεχάσει πως γίνεται». Από κει και μετά αποφάσισα (όχι να αρχίσω να βγαίνω ραντεβού) να κρατάω μέσα μου όποιο ενδοιασμό και να έχω.
Μέχρι στιγμής καλά τα πηγαίνω με τους ενδοιασμούς, η σκέψη μου έχει αρχίσει να τα χάνει λιγουλάκι βέβαια. Χτες βρέθηκα σε μια παρέα με σοβαρά ατομα. Κάποια στιγμή αναφέρει κάποιος το youporn. Ποια είναι η πρώτη σκέψη- ατάκα του λάχανου??? «φοβερό λογοπαίγνιο!! Αντί να πεις me tarzan you jane, λες me tarzan you porn!!». Δε μάσαγα μια τσίχλα καλύτερα??
To be continued!!!!
Υ.Γ.
Καλά, πως άλλαξε έτσι το dashboard??? Άντε να δημοσιεύσεις post τώρα!! 1 μήνα θα μου πάρει πάλι